Posts Tagged ‘έρωτας’


maxresdefaultΟ κύριος Συμεών είναι αναποφάσιστος. Ανεβαίνει τις σκάλες του μετρό και σκέφτεται. Κατευθύνεται σωστά άραγε; Είναι ντυμένος καλά. Ο κοντός του λαιμός χάνεται μέσα στο πλεκτό ζιβάγκο του. Το σχεδόν άτριχο κρανίο του καμουφλάρεται κάτω από τη χοντρή τραγιάσκα του. Το σκούρο μπουφάν του κρύβει καλά το παχύ κορμί του. Ακάλυπτες έχει μόνο τις παλάμες του για να αισθάνεται καλά ό,τι αγγίζει, τα περισσότερα από τα οποία αποτελούν στηρίγματα για αυτόν. Να δει. Κρατά καλά ή θα χρειαστεί άλλη ισχυρότερη βάση για το γέρικο σκαρί του;

Η κυλιόμενη σκάλα τον αφήνει στην αρχή του πεζοδρόμου, εκεί που το τελευταίο πλακάκι εφάπτεται με το μαρμάρινο υποδοχέα, την κατάληξη της μακριάς σκάλας. Βγαίνει ανέτοιμος για αυτό που αντικρίζει. Κάνει δυο βήματα, που δε φανερώνουν τη δυσπιστία του, μόνο εκείνος τη γνωρίζει, και σταματά απότομα. Κοιτά μπροστά. Γυρίζει αριστερά, στρέφει το βλέμμα του δεξιά και με καθυστέρηση μισού λεπτού, τόσο του παίρνει συνήθως για να δώσει τα σκήπτρα στη δεύτερη σκέψη που τον καταδιώκει, κάνει μεταβολή και ακολουθεί τα σκαλοπάτια που οδηγούν πάλι στη στοά του μετρό. Καθώς κατεβαίνει, η επιμονή του στην κοπέλα την οποία είδε μέσα στην πιτσαρία είναι μεγάλη. Κάπου χάνει την ισορροπία του, όμως γρήγορα επικεντρώνει ξανά την προσοχή του στο κατέβασμα αυτών των στιβαρών μέσων που καλούνται σκαλοπάτια. (περισσότερα…)

Advertisements

Ο δείκτης του ρολογιού στο καμπαναριό έδειχνε τέσσερις. Ο ήλιος έγερνε προς το βασίλεμά του και έριχνε το αποδυναμωμένο του φως πάνω στην πλαγιά που ήταν φτιαγμένο τούτο το χωριό. Ένα σπίτι με μπαλκόνι στη σκεπή, όπου υπήρχε σοφίτα, ένα άλλο με τα παραθυρόφυλλα κλειστά και, λίγο παραδίπλα, ένα τρίτο με μια μικρή αυλή αμέσως μετά την σιδερένια πόρτα, όλα χτισμένα από πέτρα, έστεκαν αρχοντικά. Στη μικρή τους μάζωξη, με τα χρόνια, ήρθαν κι άλλα να προστεθούν και να μεγαλώσουν την οικογένεια. Το ένα δίπλα στο άλλο, συντροφικά, για να μπορούν να αντιμετωπίζουν το δύσκολο καιρό. (περισσότερα…)


imgresΞημέρωσε. Μόλις άνοιξε τα βλέφαρά του, συνειδητοποίησε πως εκείνη είχε φύγει. «Ωραία νύχτα η χθεσινή» σκέφτηκε και μύρισε το μαξιλάρι που μέχρι πριν λίγο στήριζε το κεφάλι της. Το έφερε στη μύτη του και πήρε μια βαθιά εισπνοή, για να ρουφήξει το αισθησιακό άρωμά της που είχε αποτυπωθεί πάνω του. (περισσότερα…)


3B3C35340F4C377328FDCAAFA014Στριφογυρίζανε μέσα στο δωμάτιο, σαν μέσα σε σάλα, χορεύοντας αγκαλιασμένοι σφιχτά, υπό τις μελωδίες ενός κομματιού αγαπημένου, που το λατρέψανε απ’ την πρώτη στιγμή που το άκουσαν. Το Swell του Γιώργου του Καλούδη. Τα σώματά τους λικνίζονταν αρμονικά, ακολουθώντας τον ήχο της μουσικής. Το ένα ακουμπούσε στ’ άλλο, αφημένα στον ερωτισμό τους. (περισσότερα…)